Er is iets nieuws in mijn leven. Nee, geen nieuw werk (ik zit goed waar ik nu zit), geen nieuw lief (ik ben vree content met mijn huidig) en geen nieuwe hobby (geen tijd). Naast mijn verslaving aan chocolade en andere zoetigheid, ben ik dus een andere verslaving aan het aankweken. Eentje aan… koffie. Niks mis mee, zou je zo denken, ware het niet dat ik tot enkele weken geleden daar vies van was. Ik verkoos altijd thee boven het zwarte goedje, want de geur alleen al van zo’n bakje koffie deed me al walgen.

Tot tweetal weken geleden. Na een zwaar weekend en een slechte nacht (dodelijke combinatie), voelde ik me die maandagmorgen verschrikkelijk. Een koude douche had niet geholpen ’s morgens, een stuk chocolade bij mijn ontbijt evenmin. Terug mijn bed inkruipen was geen optie, want ik was al op het werk. Ik ben uiteindelijk, na lang twijfelen, op de espressomachine afgegaan. Alles beter dan ter plekke in slaap te vallen, nietwaar? Na lang zoeken en op een tiental verschillende knopjes gedrukt te hebben (ik had zo’n ding nog nooit gebruikt!), stond voor mij een dampend bekertje espresso. En ik moet zeggen, het smaakte mij wel. En ik kikkerde er gelijk van op. Al snel volgden een tweede en een derde bekertje. Sindsdien begin ik elke morgen met een heerlijk kopje koffie. Wie had dat ooit kunnen denken?