Gisteren werd ik aangenaam verrast door mijn lief. Toen ik op het punt stond te vertrekken op mijn werk, kreeg ik telefoon. Het lief. Die had een hele dag ik Brussel gezeten voor het werk, en hij zou me komen oppikken op mijn werk. Want, “dan is Sofie toch eens wat vroeger thuis dan anders, dat zal ze ook wel eens plezant vinden.” En inderdaad, ik was content, want een uurtje cruisen over de autostrade is toch veel aangenamer dan bijna anderhalf uur in een overvolle trein zitten met soms toch wel heel rare mensen rondom u.

En zo geschiedde… klokslag 17u kwam mijn lief de parking hier opgereden. Helaas hebben auto’s vaak meer te lijden onder het spitsuur dan treinen. Een file op de Brusselse ring zorgde ervoor dat ik pas om 19u thuis was, een dik half uur later dan normaal. Van de lieve intenties van mijn lief bleef niks meer over. Files zijn niet leuk! Al moet ik toegeven: het was een aangename rit. Pure quality-time met het lief. Hoe zei Frank Dingenen dat ook al weer? “Samen in de file ja gezellig”. Frank Dingenen had gelijk!