1 april… een dag waarop we maar beter op onze hoede zijn. Want de aprilvissen zijn overal. Zo zou Kim Clijsters terug gaan tennissen, zal Ellen Petri naakt in de P staan, en zou er een Ketnetbaby oop komst zijn. Wie mij wil beetnemen zal toch met een sterkere grap moeten afkomen.

In mijn jongere jaren was 1 april altijd een dag om naar uit te kijken. Eerst werden mijn broers en ik zelf vakkundig de tuin omgeleid, meestal door mijn vader en opa. Maar niet alleen door hen. Zo herinner ik mij een stunt van de regionale televisiezender RTV (in die tijd noemde dat nog TV Kempen). Zij hadden aangekondigd dat niemand minder dan de Spice Girls (zeer populair in die periode) naar een niet nader genoemde grote winkel in Olen zouden komen. En wij geloofden dat natuurlijk. En hoewel we die eerste april niet naar ginder zijn gereden, was ik toch wel ontgoocheld dat het allemaal een grote leugen was. En de beelden van de ontgoochelde en wenende kindjes die wel klaar stonden om hun grote idolen te verwelkomen, vergeet ik nooit. Al was ik op dat moment waarschijnlijk wel blij dat ik mij niet voor gans de kempen belachelijk had gemaakt door daar te staan blèten.

Sindsdien was ik altijd op mijn hoede voor die eerste dag van de vierde maand. Sterker nog, mijn broers en ik ontwikkelden de (slechte?) gewoonte van zelf de mensen beet te nemen. Grootste slachtoffers? Mijn ouders natuurlijk. ’s Nachts hun slaapkamer binnensluipen en de wekker verzetten, ouders die in de tuin zaten dringend naar binnen roepen omdat er telefoon voor hen was (een draagbare hadden we toen nog niet), een beetje water op de keukenstoel gieten (natte broek gegarandeerd), papieren aprilvissen op de iemands rug plakken, noem maar op.  Misschien niet echt origineel, maar we had our fun.

Nu er een paar jaren verstreken zijn en ik mijn apenjaren al een tijdje achter mij heb gelaten, is de drang om actief beet te nemen op 1 april helemaal weg. Al kan ik een goeie aprilgrap nog wel smaken. Wist je trouwens dat de Spice Girls terug naar België komen?