Nu de Sint vorige week heeft plaats gemaakt voor die andere man met zijn witte baard (ja, ik heb het over de Kerstman), ben ik stilaan helemaal in kerststemming aan het raken. Vorige week heb ik nieuwe kerstversiering voor in onze boom gehaald. We hebben de living nl helemaal heringericht, met andere kleurtjes, dus hadden we een bijpassende boom nodig. Zilver, zwart en wit zijn de kleuren die overheersen. It’s looking good, al zeg ik het zelf. Alleen de pakjes ontbreken nog, maar daar wordt volgende week werk van gemaakt.
Wat er nog ontbreekt, is buitenversiering . Al jarenlang probeer ik mijn ouders ervan te overtuigen om een klein boompje in onze voortuin met kerstlichtjes te versieren. Nu het zo vroeg donker is, vind ik het supergezellig om een straat in te rijden waar aan verschillende huizen een beetje buitenverlichting hangt. Het heeft iets hartverwarmend. Sprookjesachtig zelfs. Helaas is de rest hier thuis het daar niet mee eens. Met een duidelijke ‘wette gij wel wat dat da kost’ wordt mijn roep naar gezelligheid vakkundig afgewimpeld. Dus hou ik het maar bij genieten van andermans creaties. Helaas zijn die tegenwoordig een beetje *erover* Wie verzint het in godsnaam om zijn volledige huis te decoreren met hertjes, kerstsleeën, flikkerende al dan niet gekleurde lampjes waar je hoofdpijn van krijgt als je er nog maar 2 seconden naar kijkt? Really, trop is te veel. Één klein boompje, misschien 2, daar kan ik mee leven, maar een heel huis zodat je meer lichtjes dan baksteen ziet? Nieje nieje. Dat is lelijk! En duur! Thanks for ruining the cosiness…